هم‌بازی خوب

توضیحات

یک داستان اجتماعی درباره‌ی رفتارهای دوستانه هنگام بازی

بازی با دیگران فقط به معنی کنار هم بودن یا استفاده از یک وسیلهٔ مشترک نیست. کودک برای داشتن یک تعامل دوستانه لازم است به حرف‌ها، خواسته‌ها، احساسات و مرزهای هم‌بازی خود نیز توجه کند.

در بوکلت «هم‌بازی خوب» کودک با رفتارهای مشخص و قابل‌مشاهده‌ای آشنا می‌شود: وقتی دوستش صحبت می‌کند گوش می‌دهد، به ایدهٔ او توجه می‌کند، پیش از لمس‌کردن یا برداشتن وسیله‌اش اجازه می‌گیرد و پاسخ او را می‌پذیرد.

یکی از بخش‌های مهم بوکلت، توجه به مرزهای هم‌بازی است. کودک یاد می‌گیرد اگر دوستش «نه» یا «بس کن» گفت یا از رفتارش مشخص بود که ناراحت شده است، کاری را که انجام می‌دهد متوقف کند. در کنار آن، کمک‌کردن و تشویق‌کردن دوست نیز به‌عنوان رفتارهای دوستانه تمرین می‌شوند.

تمرین‌ها فقط به شناخت این رفتارها محدود نمی‌شوند. کودک پیش از یک بازی واقعی دو رفتار را برای تمرین انتخاب می‌کند و بعد از بازی دوباره به انتخاب‌هایش برمی‌گردد و بررسی می‌کند آیا آن‌ها را انجام داده و چه احساسی داشته است.

کودک چه مهارت‌هایی را تمرین می‌کند؟
گوش‌دادن هنگام صحبت دوست
توجه به ایده‌های هم‌بازی
اجازه‌گرفتن پیش از لمس
اجازه‌گرفتن پیش از برداشتن وسایل دیگران
پذیرفتن پاسخ «نه»
متوقف‌شدن با شنیدن «بس کن»
توجه به چهره، بدن و رفتار دوست
بیان خواستهٔ خودش هنگام دشوارشدن بازی
کمک‌کردن در صورت نیاز
تشویق تلاش یا موفقیت دوست
انتخاب رفتار مناسب پیش از بازی و مرور آن بعد از بازی

مناسب برای

والدین، مربیان و درمانگرانی که می‌خواهند مهارت‌های بازی دوستانه، توجه به هم‌بازی، رعایت مرزهای او، پذیرش «نه» و «بس کن» و تعامل محترمانه هنگام بازی را به‌صورت تصویری و عملی با کودک تمرین کنند.