مطالعه ای به بررسی انواع دردی که در کارتون‌های کودکانه نشان داده می‌شود و نحوه واکنش شخصیت‌های داستانی به فردی که درد را تجربه می‌کند پرداخت.10 فیلم کودکانه معروف توسط محققان انتخاب شدند. نتایج تحلیل محققان به شرح زیر است:

آنچه کودکان در تلویزیون یا برنامه‌های ویدئویی نگاه می‌کنند بر شکل‌دهی رفتار آن‌ها تأثیر زیادی می‌گذارد. تولیدکنندگان برنامه‌ها باید از تأثیر خود آگاه باشند  و در اینکه چگونه درد باید به تصویر کشیده شود تجدیدنظر کنند تا کودکان را برای کنار آمدن با درد مجهز کنند. اینکه کودکان چگونه درد را تجربه می‌کنند، الگو می‌گیرند، می فهمند و مدیریت می‌کنند نه تنها نتایج بلندمدت زیادی برای آنها بلکه برای همه افرادی که در جامعه زندگی می‌کنند، دارد.

قسمتی از مدیریت مسئله مطرح شده، با این موضوع مرتبط است که ما چگونه در رابطه با درد صحبت می‌کنیم. ما می‌دانیم که کودکان زمان زیادی را به مشاهده برنامه‌ها و کارتون‌های تلویزیونی صرف می‌کنند. در مورد درد همان‌طور که نتایج بررسی نشان داد آنچه که در این فیلم‌ها نشان داده می شود گویای تجربیات واقعی کودکان نیست و بیشتر بر انواع شدید و خشن درد تمرکز دارد.  این برنامه‌های تلویزیونی در واقع نوعی آموزش از طریق مدل دهی رفتاری به کودکان هستند و کودکان از طریق آن‌ها یاد می‌گیرند به تجربیات زندگی چگونه واکنش نشان دهند. برای مثال وقتی دوست آنها در حیاط مدرسه زمین خورد چه کار کنند. در نتیجه نتیجه این تحقیق شوکه کننده است چون در 41% موارد در این فیلم های کارتونی همدلی نشان داده نمی‌شد و به این روش به کودک نشان داده می‌شود که درد یک موضوع ارزشمند برای کمک کردن نیست و نیازی به همدلی از سمت دیگران ندارد.

ما به عنوان والدین و تهیه کنندگان این برنامه ها برای کودکان باید مراقب این نتایج منفی باشیم.

 Kendra Mueri, Madison Kennedy, Maria Pavlova, Abbie Jordan, Tatiana Lund, Alexandra Neville, Joletta Belton, Melanie Noel. The sociocultural context of pediatric pain. Pain, 2020;