مدل ارائه شده نشان می دهد که چگونه اختلال نقص توجه و بیش فعالی بر زندگی بزرگسالان اثر می گذارد.

بر طبق این مدل، نشانه های اصلی بیش فعالی عصب شناختی هستند. اگر چه متغیرهای رفتاری و شناختی نیز بر شدت نشانه ها اثر می گذارند.

نقص های عصب شناختی زیربنایی از دوره کودکی آغاز می شوند و بر راهبردهای کنار آمدن موثر با محیط اثر می گذارند. بزرگسالان بیش فعال از دوره کودکی از این اختلال رنج می برند. نشانه های خاص مثل حواس پرتی، بی نظمی، مشکل در دنبال کردن دستورات ارائه شده برای تکالیف و تکانشگری می تواند مانع استفاده افراد بیش فعال از راهبردهای موثر و کارآمد برای حل مشکلات فردی وانطباق با خواسته های محیطی شود.

فقدان مهارت های موثر کنار آمدن، منجر به عدم موفقیت و به عبارت دیگر شکست می شود. به ین خاطر، افراد با اختلال نقص توجه و بیش فعالی، معمولا تجربه شکست های متعددی را دارند.

عدم موفقیت ها و شکست ها منجر به افکار و باورهای منفی می شود. شکست های متعدد منجر به تشکیل باورهای منفی درباره خود و درگیرش شدن در افکار منفی و غیر معمول موقعی که کاری را انجام می دهند، می گردد. در ادامه این افکار و باورهای منفی منجر به اجتناب و حواس پرتی می شود.

افکار و باورهای منفی منجر به مشکلات خلقی می گردد و اجتناب را تشدید می کند. در نتیجه نمی توانند یا انگیزه کافی برای استفاده از راهبردهایی که آموزش دیده اند یا خودشان برای حل مشکلات زندگی روزمره طراحی کرده اند، ندارند.