مهربان بودن با خود به شما این فرصت را می دهد که علی رغم نقص ها، بی نظمی ها، کنترل از دست دادن ها، شکست ها و.. خودتان را بپذیرید . خود را بپذیرید به‌عنوان یک انسان ناقص مانند همه انسان‌های دیگر، چون همه افراد نقص‌هایی دارند. 

وقتی‌که شما تشخیص بیش فعالی دارید؛ معمولاً در مسیر زندگی انتقاداتی چه از جانب دیگران و چه  از طرف خودتان دریافت می کنید که روی هم انباشته می‌شوند و به‌صورت یک باور که نسبت به خودتان دارید، درونی می‌شوند. بسیاری از نوجوانان یا بزرگسالان بیش فعال احساس بی ارزش بودن و یا کمتر بودن در مقایسه خود با افراد دارای رشد عصب‌شناختی نرمال می‌کنند و این جرقه‌های بحران‌های مرتبط با سلامت روان را در زندگی فرد می‌تواند روشن کند. 

راه‌حل از بین بردن افکار منفی درباره خودتان ساده اما سخت هست: دوست داشتن خود

خود دوست داشتن یعنی با حمایت و درک با خودتان رفتار کنید و نه با قضاوت‌های سخت. اینکه بدانیم همه ما جزئی از یک جامعه هستیم که اگرچه رنجش‌ها و دردهای یکسانی نداریم اما همه ما به خاطر انسان بودنمان دردها و رنج هایی را تحمل کرده‌ایم. 

خود دوست داشتن با نرمال‌سازی شروع می شود. این که تجربیات خودتان را نرمال جلوه دهید . بفهمید که در این مسیر تنها نبوده‌اید و شما قسمتی از جامعه بیش‌فعال هستید که این بازخوردهای منفی را دریافت کرده‌اند و البته افراد غیر بیش‌فعال نیز. اصلاً نرمال چه معنی دارد؟ همه ما با حسادت، قضاوت و پذیرش مشروط مواجه شده‌ایم . 

از خود بپرسید چه اتفاقی در زندگی شما افتاده است که شما را به این نقطه از تفکر منفی یا ارزش خود پایین رسانده است. فکر کردن به آنها چه احساسات قوی را در شما به وجود می‌آورد؟ وقتی با موقعیتی با اضطراب یا عصبانیت واکنش نشان می‌دهید ، ناامنی‌ها و ترس هایی را که ممکن است در واقع منشأ این احساسات باشند، در نظر بگیرید. آن موقع مکث کنید و از خودتان بپرسید چه کاری می‌توانید انجام دهید که شرایط  متفاوت شود. آیا می‌توانید از شخص دیگری درخواست حمایت کنید؟ آیا می توانید خودتان و دیگران را ببخشید؟ آنچه که نامطلوب هست ولی اتفاق می‌افتد را مشاهده کنید و به جای محکوم کردن خودتان آن را بپذیرید. بگویید: “خوب ، این چیزی است که رخ می دهد” ، به جای “اوه ، چرا من اینطوری هستم؟”

[برای اطلاعات بیشتر پست مقابل را مطالعه نمایید: دوست داشتن فردی که بیش فعال است، راحته … ]